Życie toczy się dalej

REPREZENTACJA

Gdy mierzą się ze sobą dwie – na papierze – równorzędne drużyny, normalnym jest, że któraś po ostatnim gwizdku będzie smutna. Od lat Polacy do tego grona nie należeli, ale tym razem piłkarski los był dla Biało-czerwonych nieprzychylny. Czy w skali wszechświata (albo chociaż Europy) to niespodzianka – można dyskutować. Raczej nikt specjalnie za Orłami Jana Urbana płakać nie będzie (poza Polską rzecz jasna); znacznie większą uwagę przyciągnął kolejny brak awansu silniejszych i znacznie popularniejszych przecież Włochów.

Tym razem bez wykrzyknika

To właśnie od Italii Polacy powinni uczyć się, jak należy radzić sobie z tym takim dziwnym uczuciem, zatykającym płuca i zwilżającym oczy, że nie jest się w miejscu, w którym powinno się być. Że omija nas coś, co właściwie ominąć nas nie powinno. Wszyscy przyzwyczailiśmy się do tego, że Orły znad Wisły jeżdżą na wielkie turnieje, bo ostatnim, który opuściły, były mistrzostwa świata w Brazylii w 2014 roku! Potem Polska skorzystała ze znakomitego pokolenia piłkarzy, z potrafiącego z nich korzystać selekcjonera Adama Nawałki, z korzystnego terminarza (taka prawda), z dobrego punktowania w rankingu FIFA, z poszerzenia składu uczestników Euro, z powstania Ligi Narodów, która po pierwszej edycji przeszła reformę, dzięki czemu Biało-czerwoni pozostali w najwyższej dywizji. Tak to się jakoś turlało, że przez minioną dekadę czerwcowe mecze towarzyskie nie były tylko sparingami, ale „ostatnimi egzaminami!” – zawsze z wykrzyknikiem. Zmysł polskiego kibica sięgał tylko połowy roku, mistrzostw, a tym, co na jesień, zupełnie się nie przejmował. Teraz jest inaczej.

Na razie Nigeria

Nie jest oczywiście tak, że reprezentacja Jana Urbana w czerwcu będzie się obijała. Przed mundialem odbędzie się normalne okienko reprezentacyjne, w trakcie którego kadrowicze zjadą się ponownie do Warszawy i rozegrają dwa mecze towarzyskie. Z kim? Na razie potwierdzono, że 3 czerwca przyjdzie im mierzyć się na Stadionie Narodowym z mocną Nigerią, która także – niespodziewanie – nie awansowała na mistrzostwa świata. Drugi rywal? Jeszcze nie wiadomo. Nie można też wykluczyć, że tak jak do tej pory – przed mundialami w Rosji i Katarze – Polacy dobierali sobie przeciwników charakterologicznie podobnych do grupowych oponentów, tak teraz... to Polska będzie dla kogoś takim sparingpartnerem-duchem. Biało-czerwoni w obu tych przypadkach zagrali z Chile – bo w 2018 mieli w grupie Kolumbię, a cztery lata później Argentynę. W Rosji mierzyli się też z Japonią, stąd rozegrali mecz z Koreą Południową – ale to akurat w marcu. Z kolei z nieoficjalnych informacji serwisu Interia wynika, że drugim czerwcowym rywalem może być ktoś z grona: Gruzja, Islandia, Izrael, Luksemburg, Irlandia Północna i Turcja.

Rewanż ze Szwecją!

Gdy po dwóch meczach towarzyskich 45 drużyn uda się do trzech państw gospodarzy MŚ, Polacy... rozjadą się na urlopy, czekając na sygnał od swoich klubów, kiedy zaczynają przygotowania do sezonu. Bolesny to będzie na pewno czas, ale może szczęście w nieszczęściu, że w naszej strefie czasowej mecze mundialu będą głównie w środku nocy? Nie będą musieli oglądać... Potem jednak nadejdzie jesień i wszyscy już o mistrzostwach zapomną. Wystartuje bowiem piąta odsłona Ligi Narodów – a będzie ona wyjątkowa w swej formie.

Po pierwsze, Polacy „zadebiutują” w dywizji B jako spadkowicz z dywizji A. Nie będzie to jednak łatwe granie, jakby się komuś mogło wydawać, bo w grupie 4 zagrają z Bośnią i Hercegowiną (która w barażu o mundial ograła Włochów!), Rumunią, a także... Szwecją. Zwycięzcy grupy awansują do dywizji A, wiceliderzy zagrają baraż o awans z kimś z dywizji A, trzeci zespół – analogiczny baraż o utrzymanie z kimś z dywizji C, a czwarta drużyna od razu będzie relegowana. Jest jeszcze „po drugie”.

Będzie to bowiem pierwsze okienko reprezentacyjne w zmienionym kalendarzu. W 2026 do lamusa odchodzą trzy zgrupowania, które zostały zastąpione przez dwa. Na przełomie września i października Polska zagra więc cztery mecze w przedłużonym oknie, a w listopadzie – dwa. Biało-czerwoni będą walczyć o powrót do najwyższej dywizji i jak najlepszy wynik w Lidze Narodów, który – co pokazał przykład Szwecji – może być bardzo przydatny. Najbliższe występy w LN będą miały znaczenie w eliminacjach do Euro 2028, bo jak w przypadku Euro 2024, mogą liczyć się do awansu i rozstawienia w ewentualnych barażach.

Piotr Tubacki

TERMINARZ POLSKI NA ROK 2026

Najlepsza szesnastka

Skoro Europa dostała 16 biletów na mundial, można założyć, że do Ameryki poleci 16 najlepszych zespołów UEFA. Abstrahując już od eliminacji, tak na logikę – czy Polska w takiej szesnastce faktycznie powinna się znaleźć? Wg rankingu FIFA Biało-czerwoni są dokładnie 16. drużyną europejską! Na mundial nie pojechali także Ukraińcy (15. w europejskim rankingu) i Włosi (9. w rankingu). Kto znajduje się tam niżej niż Polska? M.in.: Szwecja, Serbia, Czechy, Szkocja, Słowacja, Rumunia czy Kosowo. Czy to zespoły gorsze, czy mocniejsze od Biało-czerwonych?