Sztuka cierpliwości

Przez cztery lata Hiszpan mógł kilka razy zmienić klub. W Polsce pewnie chciałoby go 90 procent zespołów z najwyższej ligi. W Krakowie od pewnego czasu ma już pensję na poziomie czołówki ekstraklasy, jednak wybierając oferty z Turcji czy Bułgarii mógł jeszcze lepiej zabezpieczyć swoje finanse i przyszłość. Dlaczego został? W I lidze czuł się jak ryba w wodzie, o czym świadczą trzy z rzędu tytuły króla strzelców. Ostatni wywalczył mimo odnowienia kontuzji i operacji, przez którą skończył grać w Wielkanoc. Angel Rodado jest też uwielbiany przez trenerów, kolegów z zespołu i kibiców. Swój pomnik buduje dzięki ogromnemu zaangażowaniu i klasie sportowej. To jednak często wystarcza, by budzić podziw i szacunek. Spoiwem tych wszystkich kamieni, które dokłada co mecz i stawia postument, jest jego zachowanie. Powiedzielibyśmy: „normalne”. Wciąż jest uśmiechniętym chłopakiem z Palma de Mallorca, który marzył o grze w Primera Division.

Nie wszystkie marzenia się spełniają, ale czasem życie choć trochę to wynagradza. W 2024 roku poprowadził pierwszoligowca z Krakowa do Pucharu Polski i całkiem interesującej batalii w europejskich pucharach. Wrota do ekstraklasy miał otworzyć Białej Gwieździe w 2023 roku - po niespełna sezonie gry. Udało się je wyważyć jednak dopieropo czterech długich latach. Rodado miał świetne wejście do ligi i zespołu, jednak miesiąc miodowy szybko minął, a przez kolejne był krytykowany za brak efektywności. Odżył po odejściu Luisa Fernandeza i wszedł w buty lidera. Wiedział, jakie nadzieje są z nim związane i jaki cel ma do osiągnięcia drużyna. Kariera jest krótka i wielu zawodników po sezonie bez awansu szybko pakowałoby walizki. Rodado miał oferty, bił się z myślami, analizował. Nie odszedł jednak z Wisły. Powtarzał, że ma do wykonania zadanie; i słowa dotrzymał. Nie wiadomo, jak odnajdzie się w ekstraklasie. Wiele wskazuje, że reprezentuje odpowiedni poziom, by być kimś więcej niż szeregowym napastnikiem. To teoria i typy, a weryfikacja nadejdzie.

Imię i nazwisko

Data ur.

Wzrost/waga

Klub

BRAMKARZE

Marcel Łubik	19.05.04	188/85	Górnik Zabrze
Patryk Letkiewicz	24.09.05	186/75	Wieczysta Kraków
Jakub Stępak	20.03.06	186/79	Stal Stalowa Wola

OBROŃCY

Wiktor Biedrzycki	19.07.01	190/81	Chojniczanka
Raoul Giger (SUI)	29.10.97	180/78	FC Lausanne Sport
Darijo Grujić (BIH)	19.05.99	188/85	Fortuna Sittard
Bartosz Jaroch	25.01.95	185/80	Resovia
Jakub Krzyżanowski	19.01.06	181/74	Torino FC
Mariusz Kutwa	17.02.04	185/83	Halny Kamienica
Maxence Maisonneuve (FRA)	11.02.99	191/83	Raal La Louviere
Julian Leliveld (NLD)	24.11.97	178/72	RKC Waalwijk
Rafał Mikulec	4.07.97	178/71	Resovia
Alan Uryga	19.02.94	191/85	Wisła Płock

POMOCNICY

Marko Bożić (AUT)	14.05.98	183/77	Erzurumspor
Marc Carbo (ESP)	21.05.94	185/76	CD Lugo
Oumar Conte (ITA)	14.01.07	178/70	AC Reggiana
Maksym Cymbaluk (UKR)	8.05.07	176/69	Dnipro Dniepropietrowsk
Kacper Duda	1.01.04	170/65	Garbarnia Kraków
Julius Ertlthaler (AUT)	25.04.97	169/62	GKS Tychy
Frederico Duarte (POR)	30.03.99	175/67	Panatelikos
James Igbekeme (NGA)	4.07.95	170/66	SD Ponferradina
Maciej Kuziemka	19.03.06	180/76	KSZO Ostrowiec Św.
Ervin Omić (AUT)	20.01.03	185/75	Wolsberger
Oliwier Pławiński	31.01.09	177/70	Legia Warszawa
Wiktor Staszak	29.11.06	181/70	Lecce
Elie Youn (FRA)	7.04.99	183/70	Hibernian Edynburg

NAPASTNICY

Jeremy Guillemenot (SUI)	6.01.98	184/75	Servette Genewa
Angel Rodado (ESP)	7.03.97	179/74	UD Ibiza
Jordi Sanchez (ESP)	11.11.94	190/85	Consadole Sapporo
Karol Tokarczyk	22.11.04	186/76	Dunajec Zakliczyn

Trener Mariusz JOP
PRZYSZLI: Conte, Cymbaluk, Guillemenot, Łubik, Maisonneuve, Staszak, Stępak, Tokarczyk, Youn
ODESZLI: Filip Baniowski (Podhale Nowy Targ), Kamil Broda (?), Joseph Colley (KF Tirana), Anton Cziczkan (?), Szymon Kawała (Sandecja Nowy Sącz), Jakub Krzyżanowski (Sturm Graz), Ardit Nikaj (AF Elbasani), Dawid Olejarka (Olimpia Grudziądz), Piotr Starzyński (?), Jakub Wiśniewski (?)