Rakietowy atak Widzewa

WIDZEW ŁÓDŹ

Wówczas Cupiał na początek sprowadził dziewięciu zawodników o znanych wówczas (a niektórych pamiętamy do dziś) nazwiskach. Ściągnięcie takich gwiazd ówczesnej I ligi, jak Radosław Kałużny z Lubina, Olgierd Moskalewicz i Grzegorz Niciński ze Szczecina, Dariusz Łatka i Marek Zając od sąsiadów z Wawelu i Hutnika, Paweł Adamczyk z Wrocławia, a z zagranicy Krzysztof Bukalski, Marek Koniarek i Tomasz Frankowski, którzy dla Wisły rzucili kluby w Belgii, Austrii i Francji, dało efekty. Zarządzać tą „kapelą” miał sam Franciszek Smuda, zwabiony wówczas do Krakowa na resztę życia.

Lubimy patrzeć do kieszeni

Pamiętam te dyskusje na temat rozrzutności Cupiała, ale on też (bo zaraz będzie mowa o Robercie Dobrzyckim) nie miał kompleksów: jego Tele-Fonika wygrywała na przykład przetargi na okablowanie lotnisk w Londynie i Nowym Jorku. Opłaciło się: już w pierwszym sezonie Wisła zajęła trzecie miejsce, a potem było tylko lepiej. Przed erą Cupiała Wielka Wisła była tylko pięciokrotnie mistrzem Polski, gdy rządził Cupiał – aż osiem razy w latach 1999-2011. Zawodnicy przychodzili i odchodzili, bo nie wszyscy się sprawdzili, ale powstał model kierowania klubem, który pozwolił na umoszczenie się w ligowej czołówce na kilkanaście lat.

Dzisiaj ten „zamach stanu” Wisły na polską ekstraklasę sprzed ponad ćwierci wieku chce powtórzyć Widzew. To już nie jest bomba transferowa. Widzew odpalił wręcz transferową rakietę balistyczną dalekiego zasięgu. Nowy właściciel Robert Dobrzycki nie krygował się – od razu rzucił na stół cztery miliony euro. Ponieważ wszyscy lubimy zaglądać innym do kieszeni, rozpocznijmy liczenie.

Bazar na Cyprze

Na transfer ilu zawodników wystarczy taka kwota? Pozornie na niewielu, jeśli się weźmie pod uwagę, że sam tylko Mariusz Fornalczyk kosztował półtora miliona. Ważna jest menedżerska dyplomacja, bo „na rynku” jest wielu cennych piłkarzy, którym skończyły się kontrakty, a koszt ich pozyskania to tylko prowizja dla menedżera i premia za podpis dla zawodnika. W ten sposób Widzew pozyskał Sebastiana Bergiera, który nie chciał dłużej grać w Katowicach, Antoniego Klukowskiego z Pogoni, Hiszpana Angela Baenę, który nie doczekał się awansu z Wisłą. Kontrakt podpisał już Maciej Kikolski, mający dość wypożyczeń z Legii. W Widzewie grał będzie 21-letni Nigeryjczyk Samuel Akere z Botewa Płowdiw, niezepsuty jeszcze grą w rezerwach znanych zespołów z Niemiec czy Francji. Do zagospodarowania zostało więc już tylko niecałe dwa miliony.

Teraz obserwujemy, czy Widzew zdecyduje się na wicekróla strzelców ligi ukraińskiej Jegora Twerdochliba, czy na chcącego wyrwać się z Cypru i po 13 latach wrócić do Łodzi Mateusza Stępińskiego. A może Robert Dobrzycki nie będzie aż takim sknerą i poluzuje nieco sznurek sakiewki z pieniędzmi, by starczyło jeszcze na Oskara Repkę z GKS-u Katowice, choć jego przyjście jest coraz mniej prawdopodobne. Pertraktacje w sprawie Stępińskiego są na etapie dobijania targu na bazarze w tamtej okolicy: kupujący demonstracyjnie okazuje brak zainteresowania i wychodzi ze sklepu, ale sprzedawca dogania go na ulicy, ciągnie za rękaw i obniża znacznie cenę.

Nauka od nowa

Widzew spieszy się z transferami, by nowa drużyna jak najszybciej się spotkała, ale oczywiście wszystkich „podpisanych” i zapowiadanych na pierwszy zajęciach jeszcze nie było (na przykład Fornalczyka). Pojawili się już natomiast Kikolski, Akere, Bergier i Klukowski, a także między innymi Gikiewicz, Pawłowski, Hanousek i paru innych, co nie rezygnują z walki o miejsce w składzie oraz tradycyjnie paru piłkarzy z rezerw – łącznie 26 zawodników. Czekamy na następne meldunki z przygotowań do startu tej kosmicznej rakiety.

Wynika z powyższego, że ze starego składu w pierwszym ligowym meczu nowego sezonu mogą zmieścić się tylko Żyro, Therkildsen, Alvarez (jeśli nie przyjdzie Twerdochlib) i Shehu. Trzeba się będzie uczyć Widzewa od nowa. Pierwsza lekcja już w najbliższą sobotę o 12.30 w Warcie koło Sieradza, gdzie Widzew zagra kontrolnie z Odrą Opole.

Wojciech Filipiak