Przejdziem Wisłę, przejdziem Odrę?
Jeszcze kilka tygodni wstecz mogło się wydawać, że w stolicy dojdzie do spektakularnej roszady: „Wojskowi” zamienią się ligami z Czarnymi Koszulami.
Łukasz Zjawiński – warszawski gladiator w powietrzu. Bytomianom niezwykle trudno było go zatrzymać. Fot. Norbert Barczyk/Press Focus
POLONIA WARSZAWA
Ten scenariusz wciąż jest możliwy, aczkolwiek – po pierwsze – Legia wyraźnie odskoczyła już od strefy spadkowej w ekstraklasie. Po drugie – Polonia pozostaje poza strefą barażową w pierwszej lidze. - Baraże nie są odległe – mówił w poniedziałkowy wieczór na stadionie w Bytomiu Ernest Terpiłowski, pomocnik ekipy z Konwiktorskiej. Ta jednakże – tracąc gola i punkty w 88 minucie ze swą śląską imienniczką – skomplikowała sobie walkę o prawo gry o awans.
Laga na „Zjawę”
Przy Piłkarskiej goście grali niezwykle prostą piłkę, opartą przede wszystkim na wrzutkach w „szesnastkę”. Jak podkreślał ich opiekun Mariusz Pawlak determinowane to było m.in. stanem boiska, wymagającego – jego zdaniem – wymiany mocno wyeksploatowanej sztucznej nawierzchni. Poza tym trudno się temu sposobowi gry dziwić, kiedy ma się takiego łowcę goli, jak Łukasz Zjawiński, który parokrotnie skutecznie „porozbijał” w powietrzu niższych obrońców rywali.
Trener przyjezdnych, wcale nie krył, że miał to być istotny atut jego zespołu. - I Łukasz, i Kacper Kostorz dobrze się czują w polu karnym, kiedy piłka jest dośrodkowana z bocznego sektora – mówił. - A my wreszcie mocno poprawiliśmy te dośrodkowania, bo w poprzednich spotkaniach wiele z nich trafiało od razu na pierwszego zawodnika drużyny broniącej – przypominał szkoleniowiec stołecznego zespołu.
Katastrofalne skutki... odwagi
Zjawiński faktycznie zjawiskowo grał w powietrzu w tym spotkaniu. A jednak nie wystarczyło to nawet do remisu. Gospodarze skontrowali w najmniej spodziewanym momencie, gdy to raczej Warszawiacy zdawali się być bliżsi zdobycia zwycięskiej bramki. Czy nie za odważnie poszli do przodu? - W dwóch poprzednich kolejkach się to sprawdziło, wygraliśmy mecze dzięki bramkom w samej końcówce (1:0 z Chrobrym po golu w 89 min, 2:0 w Rzeszowie po dwóch trafieniach w doliczonym czasie – dop. aut.). W Bytomiu wyciągnęliśmy z 0:2 na 2:2, byliśmy na fali wznoszącej i mieliśmy nadzieję, że wpadnie i zwycięski gol. Na dodatek nawet w tej pechowej akcji mieliśmy zabezpieczone tyły. A jednak zawaliliśmy... - wzdychał Mateusz Kuchta, doświadczony golkiper stołecznej Polonii.
Trener Pawlak wielkich pretensji o (zbyt odważne?) pójście do przodu swych podopiecznych w końcówce meczu jednak nie miał. - Gdybyśmy czuli satysfakcję z jednego punktu, pewnie stanęlibyśmy w niskiej obronie i dotrwali z remisem do końcowego gwizdka. Ale zespół chciał wygrać – tłumaczył szkoleniowiec. Sytuację z utratą gola sprowadzał zaś nie do zbyt wielkiej otwartości jego drużyny w końcówce, ale do prostego błędu. - Trzeba było po prostu odpowiednio wcześniej przerwać akcję rywali – wyjaśniał. Zapewne skończyłoby się to kartką dla któregoś z podopiecznych, ale... Polonia miałaby „oczko” więcej i byłaby w tabeli piąta, a nie siódma.
Mapa drogowa do baraży
- Szkoda. Ale przecież nie powiem, że ta porażka to koniec naszych marzeń o barażach! - zapewnił Mariusz Pawlak. Jego zespół w najbliższej kolejce zagra u siebie z rozpaczliwie pragnącym utrzymania Górnikiem Łęczna. Potem czeka go wizyta przy Konwiktorskiej zapewne ekstraklasowej już w tym momencie Wisły, na koniec zaś – wyprawa do Opola. Czy to jest „mapa drogowa” do baraży?
(DaL)
