Piast na razie bez amunicji

O tym, że to może być bardzo trudny sezon dla Piasta, wiadomo było jeszcze na długo przed końcem poprzedniego. Odejście Aleksandara Vukovicia przez niektórych odbierane wręcz jako ucieczka, oddanie zespołu anonimowemu na polskim rynku Szwedowi, cięcie wydatków związane z restrukturyzacją oraz odejście wielu czołowych zawodników – to najważniejsze powody, dla których spora część kibiców i obserwatorów uważała, że Piast będzie miał kłopoty i... się nie mylili. Po trzech kolejkach przy gliwiczanach wyświetla się zero, zarówno przy liczbie zdobytych punktów, jak i goli. Od ligowych rywali mają oni jedno spotkanie rozegrane mniej, ale biorąc pod uwagę, że zaległość to starcie z Legią przy Łazienkowskiej, można mieć duże wątpliwości, czy mieliby lepszy dorobek, gdyby nie przełożenie przez stołecznych spotkania inauguracyjnej kolejki ze względu na daleką wyprawę do Kazachstanu w I rundzie eliminacji Ligi Europy.

Niefortunny terminarz

Szukając symptomów optymizmu oraz prób usprawiedliwiania takiego stanu rzeczy, trzeba się zatrzymać właśnie przy terminarzu. Ten gliwiczanom wybitnie na początku sezonu nie sprzyja. O przełożonym spotkaniu z Legią już wspominaliśmy, potem kolejno grali derbowe starcie z mającym wyjątkowo udane wejście w sezon Górnikiem (0:1) oraz największą rewelacją sezonu, beniaminkiem z Płocka (0:2). A w najbliższy weekend znów nie zagrają, bo tym razem ze względu na pucharowe występy mecz przełożył Lech Poznań. Pierwszą okazją na punkty będzie zatem dopiero zaplanowane na 16 sierpnia wyjazdowe starcie z Motorem w Lublinie.

Bardziej niż same porażki kibiców może martwić jednak styl. W meczach z Górnikiem oraz Wisłą Piast oddał w sumie... jeden celny strzał na bramkę! – Nie byliśmy wystarczająco odważni w naszych poczynaniach. Mieliśmy dużo strat i nie byliśmy takim kolektywem, który wie, w którą stronę chce prowadzić grę, budować akcje. Daliśmy grać Wiśle, a to sprawiało, że musieliśmy dużo więcej biegać, wracać za piłką. W ofensywie nie spełnialiśmy założeń, nad którymi pracowaliśmy. Na pewno chcemy się prezentować lepiej, bo w tej lidze są zbyt mocne zespoły, aby punktować po tak słabym występie jak nasz – mówił po meczu w Płocku trener Max Moelder.

Czekając na Dalmau

Szwed zdaje się świadom mankamentów, jakie trapią jego drużynę. Osobną kwestią jednak jest, czy będzie umiał na nie odpowiednio zareagować. Największy problem gliwiczanie mają ze zdobywaniem goli. Wypożyczony z Puszczy Niepołomice Herman Barkouski wygląda na razie na szpicy bardzo blado, ale też koledzy nie zadbali specjalnie o tworzenie okazji dla reprezentanta Białorusi. Wszyscy liczą, że lekarstwem na problemy będzie Adrian Dalmau, który ma być już gotowy do gry w Lublinie. Przypomnijmy, że Hiszpan, który trafił na Okrzei z Korony Kielce, doznał kontuzji mięśnia dwugłowego uda w poprzednim sezonie w starciu z... Piastem.

To dopiero początek sezonu, ale obawy o utrzymanie wydają się mocno uzasadnione już teraz. Choćby z tego powodu, że o ile Piast jest słabszą drużyną niż w poprzednich latach, to liga stała się mocniejsza. Najlepiej widać to po dyspozycji beniaminków, którzy jeszcze niedawno często byli dostarczycielami punktów, a teraz rozpychają się łokciami i nogami. Polska piłka klubowa poszła mocno w górę i dla gliwiczan za jakiś czas – jeśli tak dalej pójdzie – zwyczajnie może zabraknąć miejsca w elicie.

Mariusz Rajek