Nawigacja i translator

PIAST GLIWICE

Aż trudno uwierzyć, że od mistrzowskiego tytułu ekipy Waldemara Fornalika – to była chyba największa sensacja w ponadstuletnich już dziś dziejach rywalizacji o miano najlepszej drużyny w kraju – minęło już siedem lat. Im dalej od owej wiosny 2019 upływa czasu, tym oczywistszym staje się wniosek, że zmarnowano ówczesny potencjał tego niespodziewanego sukcesu do zbudowania trwałych fundamentów jeśli nie regularnej gry w czubie ligowej stawki, to choćby konsekwentnie zdobywanego miejsca w środku tabeli. Piast – klub jak mało który uzależniony od samorządowej ręki – coraz bardziej stawał się raczej łupem politycznym i miejscem intratnych synekur, kosztem fachowości, znajomości realiów bezwzględnego środowiska, ale też związków emocjonalnych z klubem. Trudno czynić komukolwiek zarzut z faktu, że jego sposobem na życie jest prowadzenie szkoły jazdy; ale czy trzeba mu powierzać zarządzanie dużo poważniejszą materią? A czy przyjęlibyście do własnej firmy/zakładu kogoś, kto – będąc już w przeszłości waszym pracownikiem - założył wam sprawę w sądzie? I ją wygrał, inkasując zupełnie nienależne i niezasłużone – z waszego punktu widzenia – wynagrodzenie?

Gliwice to miasto bogate: w finanse, ale i w mieszkańców. Niespełna 4 tysiące widzów na trybunach to tylko ułamek tego, co mógłby zarabiać Piast na dniu meczowym, na sprzedaży pamiątek i gadżetów, a nawet – pośrednio – na popularności klubowych mediów. Tylko... kogóż ci kibice mają czynić swoimi idolami, skoro każde okienko transferowe to trzaskanie drzwiami szatni, przez które wchodzą i wychodzą grajkowie, dla których niezbędnym gadżetem jest nawigacja (wskazująca jak trafić do Gliwic) i translator w komórce, by nie zawracać sobie głowy nauką polskiego (bo można z nim zostać jak Himilsbach z angielskim...). Tych, dla których Piast to ciut więcej niż sama nazwa, jest niewielu, a ich liczba jeszcze się tego lata wydatnie zmniejszyła (Tomasiewicz, Dziczek, Chrapek, ale i Szmatuła oraz Stranc). O tym jednak – jak i o milionach, które przepłynęły w klubowe konto – mówią na razie tylko ci, których w klubie, po kilkunastu latach działalności, widzieć nie chcą. I mocno tym denerwują właścicieli...

Dariusz Leśnikowski

BRAMKARZE

OBROŃCY

POMOCNICY

NAPASTNICY