Mistrzostwa rekordów

Kolega Jaromir Kruk, który akurat jest w Toronto i są to dla niego piąte mistrzostwa świata, napisał w jednym z postów, że „ludzie nie wymyślili nic lepszego niż mundial”. W pełni zgadzam się z dziennikarzem od lat współpracującym z tygodnikiem „Piłka Nożna”. Także te mistrzostwa w monstrualnej formule aż 48 reprezentacji są wspaniałe pod każdym względem, a jak już jesteś tutaj na miejscu, to czujesz pełnię szczęścia. Myślę, że nie tylko dla takich jak ja, którzy futbol, przepraszam soccer, kochają beznamiętnie.

Po początkowym chaosie, nerwach, po tym jak do Stanów Zjednoczonych nie wpuszczono sędziego z Somalii Omara Artana, a wielu miało kłopoty z wjazdem, wszystko się rozkręciło. Z drugiej strony, jak rozmawiałem we wtorek na trybunach Gillette Stadium - czy - przepraszam - Boston Stadium, bo nazwy sponsorów na czas mistrzostw są pozakrywane - z mieszkającym tutaj Tomaszem Moczerniukiem, piszącym dla „PS”, to przed każdym mundialem są jakieś kłopoty. W Katarze były skargi i protesty odnośnie wykorzystywania taniej siły roboczej (podnoszone głównie przez pięknoduchów z Europy, żyjących w innym świecie), w RPA przeszkadzały głośne vuvuzele, a przed czempionatem w Anglii w 1966 ukradziono nawet „Złotą Nike”, czyli wtedy główne trofeum za mistrzostwo; Brazylia po wywalczeniu trzeciego tytułu otrzymała Nike na własność, ale potem została skradziona z siedziby federacji i przetopiona na złoto…

Ale dobra, miało być o rekordach… Pierwszy padł zanim doszło do premierowego kopnięcia piłki, w turnieju uczestniczą przecież aż 48 reprezentacje. Krytycy mówią, że jest ich za dużo, ale przecież taka Afryka, która ma aż 10 przedstawicieli, do 1/16 finału może wprowadzić aż ósemkę! W jej wypadku wszystko się broni.

Kolejna rzecz to bramkowe rekordy. Kto by się spodziewał, że już po dwóch grupowych spotkaniach Miroslav Klose nie będzie najlepszym strzelcem historii mundialu z 16 trafieniami. Szybko przebił go król Lionel Messi, mający już teraz 18 goli. Z urodzonym w Opolu reprezentantem Niemiec zrównał się też Kylian Mbappe i tylko patrzeć, kiedy Francuz przebije ten wynik. Daleko w tyle są już takie legendy, jak Gerd Muller, faktyczny król futbolu Pele, trzykrotny mistrz świata i nasz Grzegorz Lato, strzelający na trzech kolejnych MŚ (1974, 1978, 1982).

Inny rekordzista to oczywiście Cristiano Ronaldo bo strzelać bramki na sześciu kolejnych mundialach, to się w głównie nie mieści. Portugalczyk razem z Messim gra też na mistrzostwach po raz szósty i to tez oczywiście jest rekord. Kiedyś przez długie lata w tym względzie na pierwszym miejscu był bramkarz reprezentacji Meksyku Antonio Carbaal, ale teraz mało kto już o nim pamięta, są inni wielcy – grał w MŚ od 1950 do 1966 roku

Co do rekordów, to oby utrzymana została liczba zdobywanych bramek, bo na razie jest niesamowita, ponad 3 na spotkanie. To coś niesamowitego! Kiedy po raz ostatni liczba 3, jeżeli chodzi o średnią goli była na mistrzostwach? Na szóstym turnieju w Szwecji, kiedy debiutował młodziutki, bo 17-letni wtedy Pele. Padało wtedy 3,60 gola na spotkanie. Od tamtego czasu już zawsze było „tylko” 2 z czymś. Obyśmy byli świadkami kolejnych trafień Messiego, Mbappe, no i oczywiście bijącego i przekraczającego wszelkie granice Erlina Haalanda, człowieka nie z tej planety. Z Senegalem miał 22 kontakty z piłką i strzelił2 gole! O takie rekordy nam chodzi.   

Michał Zichlarz