Klasyk o wejście do trumny

WIDZEW ŁÓDŹ

O co gra ta wasza drużyna? – spytała raz moja mama mnie i tatę wychodzących na mecz. Zgodnie z prawdą odpowiedzieliśmy, że walczy o utrzymanie się w ekstraklasie. – Aha, czyli o wejście do trumny… - obrazowo przedstawiła sobie stawkę tamtego meczu. Ta anegdota sprzed prawie 70 lat przypomina mi się za każdym razem, gdy przychodzi mi zapowiadać kolejny mecz drużyn z dołu tabeli.

Tym razem sytuacja jest szczególna, bo dotyczy tak zasłużonych w polskiej piłce klubów jak Legia i Widzew. Wprawdzie obecnie nie ma jużw polskiej ekstraklasie klubów, które nigdy nie spadły, ale degradacja akurat tych drużyn (jednej, a może nawet obu) trudna jest do wyobrażenia. Wszak Legia od powojennego wznowienia rozgrywek w 1948 roku gra w ekstraklasie nieprzerwanie, Widzew wprawdzie spadał z ekstraklasy już pięciokrotnie (ostatnio w roku 2014), ale przecież przystępował do tego sezonu jako zespół uznawany za kandydata co najmniej do miejsca pucharowego.

Najgorsze wspomnienia

Jednym z najczarniejszych dni w historii Widzewa jest 8 czerwca 2004 roku. Widzew jechał wówczas do Warszawy na mecz z Legią jako zespół już zdegradowany i wiadomo było także, że licencji na następny sezon nie dostanie. Mimo to sporo grupa kibiców wybierało się na to pożegnanie z ekstraklasą do Warszawy i wynajęto nawet specjalny pociąg. W stolicy upokorzeni zostali nie tylko piłkarze. Legia wygrała 6:0, jedną z bramek zdobył bramkarz Artur Boruc, który jako pierwszy dopchał się do piłki, gdy sędzia przyznał Legii rzut karny. Trzy gole zapakował Widzewowi Marek Saganowski, grający wówczas w Legii, ale przecież od urodzenia z ŁKS-em w sercu. Można sobie wyobrazić, z jaką rozkoszą zadawał Widzewowi kolejne ciosy (albo wbijał kolejne gwoździe do trumny, jak kto woli). 

Despekt przeżyli też kibice, pasażerowie wspomnianego wyżej pociągu, bo organizatorzy podjęli decyzję, że nie wpuszczą ich na stadion. Policja otoczyła szczelnie dworzec Warszawa-Powiśle, skąd na stadion najbliżej, a gdy pociąg ruszył w drogę powrotną, kilku śmiałkom udało się podobno wyskoczyć przez okno na Centralnym i na Zachodnim. Tak kończyła się era wielkiej trójki Pawelec-Grajewski-Koussan, której kulminacją był występ w Lidze Mistrzów. Ismat Koussan zmarł niedawno, Andrzej Pawelec nie pokazuje się publicznie i nie wiemy, co sądzi o współczesnym Widzewie, a Andrzeja Grajewskiego bolą zęby, gdy ogląda mecze Widzewa w telewizji… 

Era Dobrzyckiego 

Jeżeli po nich ma nastąpić w historii era Roberta Dobrzyckiego, to musimy jeszcze poczekać. Już nie chce się słuchać, że jest to „projekt długoterminowy” i na wyniki trzeba cierpliwie poczekać. Widzew po objęciu zespołu przez Aleksandara Vukovicia nie gra może ładniej i lepiej, ale jednak kilka punktów zdobył i nie wszystko jest jeszcze stracone. Na szczęście nikomu nie przyszło do głowy zmieniać po raz piąty w tym sezonie trenera, ale za to w gabinetach prezesów wrze.

Nic dziwnego, że klub nie może pomieścić się na stadionie i musi wynajmować pomieszczenia biurowe „na mieście”. Właśnie wyszykowano kolejny gabinet, który zajął Paweł Skarzyński, zaufany człowiek Dobrzyckiego z Panattoni. Objął on stanowisko prokurenta, który „pomoże w kwestiach organizacyjnych, przy uspójnianiu procesów i procedur w ramach grupy kapitałowej oraz podnoszeniu kultury Widzewa jako profesjonalnej spółki” – jak czytamy w klubowym oświadczeniu. Zaiste, dziesiątki katedr marketingu i zarządzania na polskich wyższych uczelniach wnoszą swój wkład we współczesną polszczyznę. A mówiąc po ludzku - prokurent może reprezentować spółkę na zewnątrz i podejmować decyzje. Przychodzi spoza sportu, co – według niego - jest atutem, bo daje szersze spojrzenie. Wniosek z tej nominacji sam się nasuwa: prezes Michał Rydz i decydujący o sprawach kadrowych duet Dariusz Adamczuk – Piotr Burlikowski pozostaną w klubie do końca sezonu, bo i tak trzeba by było im płacić, choć może akurat nie 300 tysięcy złotych miesięcznie jak trenerowi Igorowi Joviceviciowi.  

Problem z Augustyniakiem 

Trenera Vukovicia akurat to nie musi obchodzić, bo ma swoje problemy. Oto w Widzewie zabrakło defensywnych pomocników, chociaż jeszcze niedawno było ich za dużo. Ósmą żółtą kartkę zobaczył w niedzielę Juljan Shehu, a kilka minut później kontuzja wykluczyła z udziału w meczu w Warszawie Lucasa Leragera. Trener Legii Marek Papszun ma z kolei problem z Rafałem Augustyniakiem, usuniętym z boiska na początku meczu z Lechem, ale w Warszawie liczą, że zostanie on przed piątkowym meczem ułaskawiony, bo Legia się odwołała i nawet sędziowski ekspert Canal+ Adam Lyczmański jest zdania, że usunięcie z boiska było zbyt surową karą dla Augustyniaka, który – pewnie mało kto już pamięta – ma w karierze widzewski epizod dwanaście lat temu.

Zanosi się na to, że co najmniej jeden z zespołów z tej pary spadnie z ekstraklasy. Na 99 procent będzie to przegrany w piątkowym meczu. Może pokonanego ukoi nieco fakt, że spadały z ligi nawet tak wielkie zespoły jak Manchester United (w 1974 roku) i City (10 razy!), Liverpool (trzykrotnie!), Bayern (1951), Paris SG (1972), Roma (1951)… Istnieje życie po degradacji.

Wojciech Filipiak