Każda kolejka zjeżdża w dół

PSG z Bayernem zaprezentowały jeden z najlepszych klubowych meczów w XXI wieku (to fakt, nie opinia). Jeśli więc porównałoby się go do kolejki górskiej w wesołym miasteczku, można powiedzieć, że osiągnął szczyt emocji, a następnie w zabójczym tempie prędkości światła zjechał w dół. No i wtedy pojawiło się spotkanie Atletico z Arsenalem...

Defensywnie, bez pośpiechu

Spodziewaliśmy się starcia o niższym, czy może raczej innym napięciu – w końcu ekipa z Madrytu pod wodzą Diego Simeone słynie z futbolu defensywnego i destruktywnego, zaś Arsenal – który w tym sezonie polubił się ze stałymi fragmentami – nie zawsze się spieszy, lubi kontrolować piłkę. Nie znaczy to jednak, że na Metropolitano oglądaliśmy wczoraj mecz zły; bynajmniej. Po prostu w porównaniu z tym, co było dzień wcześniej, był to zupełnie inny poziom emocji. Choć fakt faktem, pierwsza połowa nie porwała, a obie drużyny tylko po razie kopnęły w światło bramki. Arsenal – tuż przed przerwą z rzutu karnego. David Hancko wpadł w plecy Viktora Gyokeresa, a jako że stało się to w obrębie „szesnastki”, to sędzia wskazał na „wapno”. Sam poszkodowany podszedł do futbolówki i pewnie, mocno dał Kanonierom prowadzenie.

Gonimy? No to stoper

Trener Simeone, by gonić wynik, postanowił dokonać roszady już w przerwie i tak... wprowadził na boisko środkowego obrońcę. „Typowy Cholo” – żartowali niektórzy kibice. Sytuacja była tym zabawniejsza, że Argentyńczyk zdjął z murawy najbardziej dynamicznego zawodnika Atleti, którym był... jego syn Giuliano. Zmiana była podyktowana chęcią przejścia na system z trzema stoperami i wahadłowymi, a choć w teorii wyglądała głupio, to w praktyce szybko okazało się, dlaczego to właśnie Diego Simeone jest jednym z najlepszych szkoleniowców na świecie. Los Colchoneros bowiem zaczęli wyraźnie przeważać! Nie był to może zepchnięty ze zbocza walec, ale Arsenal miał wyraźne problemy. Tym bardziej że już po kilku minutach Marcos Llorente kompletnie niecelnym strzałem nabił odstającą rękę Bena White'a, wskutek czego gospodarze wywalczyli karnego – a tego jeszcze pewniej od Gyokeresa na gola zamienił Julian Alvarez (20 minut później opuścił boisko z kontuzją).

Znowu ten Słowak

Atletico trzymało poziom. Dwukrotnie z czystych pozycji w polu karnym wprost w Davida Rayę trafił Ademola Lookman, dwa razy bliski był Antoine Griezmann (raz stemplując poprzeczkę). Trener Arteta czuł pismo nosem, dlatego by odświeżyć głowy swojego zespołu... ściągnął co najwyżejprzeciętnego kapitana Martina Odegaarda, a chwilę potem – wymienił całą ofensywną trójkę. Dało to efekt taki, że pojawiła się ogromna kontrowersja. W 80 minucie zmiennik Bukayo Saka zagrał w pole karne do zmiennika Eberechiego Eze, którego (być może) skrobnął w stopę minimalnie spóźniony... Hancko. Działo się to w polu karnym (choć poza światłem bramki), ale po długiej konsultacji z VAR-em sędzia Danny Makkelie anulował „jedenastkę”. Słowakowi się upiekło, ale... i tak został z żółtą kartką, którą początkowo zarobił za dyskusje. Ta sytuacja wyraźnie przygasiła mecz, który zakończył się remisem. Wszystko rozstrzygnie się na Emirates.

Piotr Tubacki

◼  Atletico Madryt – Arsenal 1:1 (0:1)

0:1 – Gyokeres (44, karny), 1:1 – Alverez (56, karny)

ATLETICO: Oblak – Llorente, Pubill, Hancko, Ruggeri – G. Simeone (46. Le Normand), Koke, Cardoso (88. Cardoso), Lookman – Griezmann, Alvarez (77. Baena). Trener Diego SIMEONE.

ARSENAL: Raya – White (86. Mosquera), Saliba, Magalhaes, Hincapie – Odegaard (58. Eze), Rice, Zubimendi – Madueke (68. Saka), Gyokeres (68. Jesus), Martinelli (68. Trossard). Trener Mikel ARTETA.

Sędziował Danny Makkelie (Holandia). Żółta kartka: Hancko