Cud w Auguście

Maria zwyciężyła z przewagą czterech uderzeń z wynikiem 14 poniżej par, ustanawiając tym samym nowy rekord turnieju. Patrząc na wyniki, można by przypuszczać, że finałowa runda była dla niej spacerkiem po Augusta National. Nic bardziej mylnego.

Golden Bell

Finał na legendarnym polu w Auguście dostarczył ogromnych emocji i dramatycznych zwrotów akcji. Marin, siódma golfistka World Amateur Golf Ranking, rozpoczęła finałową sobotę z dwoma uderzeniami straty do liderki, Amerykanki Asterisk Talley. Okazało się, że kluczowe momenty rywalizacji rozegrały się na słynnym dwunastym dołku par-3, zwanym Golden Bell. Jest to najkrótszy dołek na całym polu, ale jednocześnie uważa się go za jeden z najsłynniejszych i najbardziej zdradliwych na świecie. Wraz z dołkami 11 i 13 stanowi on samo serce legendarnego i budzącego postrach Amen Corner. Marin uniknęła tam katastrofy, gdy jej piłka po uderzeniu z tee zatrzymała się na brzegu równie słynnego strumienia Rae’s Creek, co sama zawodniczka nazwała… cudem: „Kiedy zobaczyłam, że moja piłka zatrzymała się na samym brzegu strumienia Rae’s Creek, pomyślałam: to jest znak. To był prawdziwy cud. Wiedziałam, że jeśli uratuję tam para, to trofeum może być moje”. Uratowała się, co pozwoliło zachować impet. W tym samym czasie Asterisk, która prowadziła przez znaczną część turnieju, przeżyła tam sportowy dramat, notując soczystego… poczwórnego bogeya, co kosztowało ją utratę prowadzenia! Po błędach rywalki Marin objęła prowadzenie, grała bardzo stabilnie, kończąc rundę wynikiem 68. Ostatecznie wygrała z przewagą czterech uderzeń nad Hiszpanką Andreą Revueltą, a Asterisk z prowadzenia spadła na czwarte miejsce z wynikiem -8. Dla przypomnienia, w poprzednim roku triumfowała Hiszpanka Carla Bernat Escuder, która również stoczyła zacięty pojedynek z Asterisk Talley, również wygrywając zaledwie jednym uderzeniem. Na podium obok Revuelty znalazła się jeszcze Koreanka Soomin Oh, która kilka tygodni temu świetnie radziła sobie w australijskim turnieju Ladies European Tour - Women's NSW Open, zajmując tam drugie miejsce z jednym uderzeniem straty do Agathe Laisné. „Nie grałam dzisiaj przeciwko innym dziewczynom. Grałam przeciwko temu polu” - podkreślała Marin. „Chciałam po prostu pokazać, na co mnie stać i cieszę się, że mój golf pozwolił mi zapisać się w historii tego miejsca”.

Gwiazda NCAA

Maria José Marin, znana też jako „Majo” to obecnie jedna z najzdolniejszych golfistek amatorek na świecie. Zwycięstwo w Augusta National Women’s Amateur było ukoronowaniem jej dotychczasowej kariery, jednak sukcesy odnosiła już znacznie wcześniej. Gwiazda amerykańskiej ligi uniwersyteckiej NCAA reprezentuje barwy University of Arkansas, a w swoim debiutanckim sezonie 2023/24 wybrano ją na „Pierwszoroczniaka Roku” konferencji SEC. Ustanowiła rekord swojej uczelni w najniższej średniej uderzeń na rundę. W 2024 roku była siedemnasta w turnieju LPGA - Walmart NW Arkansas Championship. Na drugim roku studiów zdobyła tytuł Indywidualnej Mistrzyni NCAA i została Zawodniczką Roku SEC, dołączając do Stacy Lewis w 2007 roku i Maríi Fassi w 2019, jako indywidualnych mistrzyń Razorbacks. To zwycięstwo zapewniło jej awans do dorosłego U.S. Women's Open w 2025 roku, gdzie przeszła cut i finiszowała na miejscu 55. Jeszcze zanim wyjechała do USA, zdominowała juniorski golf w swoim regionie. Jest wielokrotną mistrzynią Ameryki Południowej - South American Amateur i najwyżej sklasyfikowaną latynoamerykańską zawodniczką w rankingu WAGR. W 2023 roku dotarła do finału prestiżowego turnieju US Girls' Junior, gdzie uległa dopiero po zaciętej walce. To właśnie ten wynik zwrócił na nią oczy całego golfowego świata. Słynie z żelaznej odporności psychicznej i potrafi wychodzić z opresji, co właśnie uratowało ją na dwunastce w Auguście. Imponuje też bardzo powtarzalnym i technicznym swingiem. Wielokrotnie reprezentowała Kolumbię w turniejach drużynowych, m.in. w World Amateur Team Championships - Espirito Santo Trophy, gdzie regularnie plasowała się w czołówce indywidualnej. Dwukrotnie wybierano ją do składu drużyny międzynarodowej w Pucharze Arnolda Palmera w latach 2024 i 2025.

Od najmłodszych lat

Wychowana w kolumbijskim Cali od najmłodszych lat dorastała w środowisku związanym z golfem, co ukształtowało jej etykę pracy i styl gry. Jej tata, José Marín, był utytułowanym golfistą amatorem, a mama, Lorena Negrete, również grała na poziomie klubowym. Rodzice poznali się właśnie podczas turnieju golfowego. Pierwszy raz trzymała kij golfowy jako dwulatka, a jako małe dziecko spędzała nawet po sześć godzin dziennie na driving range'u, obserwując treningi taty i sama uderzając piłkę za piłką. Golf nie był jej jedyną pasją. W dzieciństwie trenowała również pływanie oraz balet. To właśnie te dyscypliny pomogły jej rozwinąć dyscyplinę i koordynację, które teraz tak przydają się na polu golfowym. Przygodę na arenie międzynarodowej rozpoczęła już w wieku 8 lat, startując w zawodach poza granicami Kolumbii, a od dwunastego roku życia regularnie reprezentuje swój kraj na arenie międzynarodowej. To ojciec był jej pierwszym trenerem i przez lata pełnił też rolę jej caddie'ego. Nawet podczas historycznego zwycięstwa w Augusta National, choć sam zdecydował się ustąpić miejsca lokalnemu caddie'emu Darrenowi Woo, był jej największym kibicem na trybunach. Dzięki wsparciu rodziny, która podróżowała z nią na turnieje juniorskie po całej Ameryce Południowej, już jako nastolatka stała się cudownym dzieckiem kolumbijskiego golfa, co ostatecznie zaowocowało zaproszeniem na studia do Arkansas. „Mój tata był przy mnie od drugiego roku życia, kiedy po raz pierwszy dał mi kij do ręki. To zwycięstwo jest tak samo jego, jak i moje. Widok mojej rodziny na osiemnastym greenie był dla mnie ważniejszy niż sam puchar”.

Inspirujące spotkania

„Dorastając w Cali, oglądałam Masters w telewizji i marzyłam, by choć raz przejść przez te bramy” - opisywała, jaką przeszła drogę, od dzieciństwa w Kolumbii do rekordu w Auguście. „Wygrana tutaj, z takim wynikiem, to coś, czego nie potrafię jeszcze opisać słowami. To najpiękniejszy dzień w moim życiu”. Dzięki temu zwycięstwu Marin zapewniła sobie zaproszenia na najważniejsze zawodowe turnieje wielkoszlemowe, takie jak US Women's Open i AIG Women's Open. Jako studentka trzeciego roku stoi teraz przed trudną decyzją, czy dokończyć studia i rozpocząć ostatni czwarty rok nauki, czy przejść na zawodowstwo wcześniej. Trofeum wręczył jej Fred Ridley, obecny przewodniczący Augusta National Golf Club. Ceremonia odbyła się w słynnym Butler Cabin – tym samym miejscu, w którym co roku przekazywana jest zielona marynarka zwycięzcy Masters. Marín, odbierając puchar, nie kryła zachwytu, komentując wniebowzięta: „Jest taki piękny”. W uroczystości wzięła również udział legendarna Annika Sörenstam, która towarzyszyła 10-letniemu bratu Marii, Emilio, wprowadzając go do pierwszego rzędu, by mógł z bliska obserwować triumf siostry. Tradycją Augusta National Women's Amateur jest to, że legendy męskiego golfa, które przygotowują się do turnieju Masters, spotykają się z uczestniczkami turnieju amatorskiego. Przed turniejem Maria spotkała się między innymi z mistrzem Masters z 1992 roku Freddiem Couplesem i Rorym McIlroyem, który już w tym tygodniu rozpocznie obronę tytułu w Auguście. Rors najpierw trochę porozmawiał z Marią na driving range, a po wygranej pozował z nią i jej trofeum. W wywiadach po finale Maria wielokrotnie podkreślała, że spotkanie z Rorym we wtorek dało jej ogromny zastrzyk pewności siebie. Przyznała, że słowa McIlroya o tym, by „cieszyć się każdą chwilą na tym polu”, pomogły jej zachować spokój, gdy ważyły się losy turnieju na Amen Corner. Rory z kolei wspominał o Marii w wywiadach, chwaląc jej „żelazną psychikę” i sposób, w jaki uratowała para na dwunastym dołku, co porównał do słynnych zagrań największych legend golfa.

Już w czwartek startuje pierwszy wielkoszlemowy turniej roku - The Masters! Niestety żadna polska telewizja nie będzie go transmitować. Pisemne relacje ukazywać będą się natomiast w „Sporcie”.

Kasia Nieciak

Pierwsza reprezentantka Ameryki Południowej triumfująca w Auguście.

Wspomnienia na całe życie!