Bramki... opancerzone

Łódzki KS zmienia trenera - podał we wtorek rano jeden z łódzkich serwisów internetowych. Wiadomość dobrze się klikała, ale nie chodziło o Jakuba Dziółkę, a o szkoleniowca I-ligowych koszykarzy.

W derbowym meczu ŁKS – Widzew w 1992 r., tym, w którym już po 7 minutach było 2:2, a skończył się 3:3, mógł być jeszcze jeden gol. Tuż przed końcem piłka kopnięta wolejem zza pola karnego przez Dariusza Podolskiego z ŁKS-u odbiła się od poprzeczki. To akurat dość częsty przypadek, ale niedługo po tym meczu dokonywano na stadionie ŁKS-u precyzyjnych pomiarów, związanych z instalacją systemu podgrzewania płyty i okazało się, że bramka, na którą strzelał Podolski, jest o kilka centymetrów za... niska, bo podczas renowacji wydeptanej pod bramką murawy dosypano za dużo ziemi. Podolski nie strzelił więc gola z przyczyn od siebie niezależnych, teraz natomiast mamy sytuację specyficzną: zawodnicy ŁKS nie zdołali trafić do bramki na swoim boisku od 419 minut!

To cztery kolejne mecze ligowe z doliczonym czasem plus końcówka wygranego 3:1 meczu z Wisłą Kraków z 17 września. Często liczymy minuty bramkarzom, którzy przez kilka kolejnych meczów utrzymują „zero z tyłu”. Nikomu jednak nie przyszło do głowy obliczać, jak długo ligowy zespół pociągnie nieprzerwanie „zero z przodu”. Kibicom, którzy przychodzą na stadion imienia Władysława Króla, trudno uwierzyć w opisy strzeleckich wyczynów Arasy, Feiertaga, Młynarczyka, Mokrzyckiego, Dankowskiego – w tym samym czasie ŁKS strzelił na wyjazdach 15 goli w Niecieczy, Tychach, Rzeszowie, Nowym Stawie i Kluczborku oraz w sparingu z Rakowem.

Ale ŁKS to jeszcze nie jest rekord nieskuteczności! Gorszy bilans w tym sezonie ma GKS Tychy - pięć kolejnych meczów bez gola na własnym boisku między 17 sierpnia a 6 października. Odra nie zdobyła w Opolu bramki w minionej kolejce po raz trzeci z rzędu. Wygląda na to, że na niektórych stadionach zamontowano w bramkach pancerne szyby, których żaden strzał nie przebije i żaden młot nie skruszy, jak podczas nieudanego napadu na kantor w Szczecinie, który stał się właśnie hitem internetu.

Z powyższych przykładów wynika, że strzelecka niemoc na własnym stadionie nie jest przypadkiem jednostkowym. Co na to trenerzy? Jakub Dziółka z ŁKS-u ostatnio musiał się tłumaczyć z bezbramkowego remisu z Polonią Warszawa. Jak stało się ostatnio regułą, zasłonił się tarczą „liczb”, tłumacząc, że przecież jego zespół miał więcej odbiorów. W meczu z Ruchem ponad czterdzieści, w spotkaniu z Polonią jeszcze więcej. - Albo decyzje o podaniu są zbyt późne, albo niedokładne. Musimy być bardziej precyzyjni, żeby zamieniać to na stuprocentowe sytuacje. W przerwie na reprezentację musimy poprawić te momenty, bo nie jesteśmy w tych działaniach skuteczni – diagnozuje.

Słuszna racja, jak się czasem mawia: trzeba szybciej podawać i celniej strzelać! Czy takie tłumaczenie trafi do kibiców i szefów klubu? Na razie muszą się tłumaczyć przed „galerą” piłkarze, ale przecież w tym sezonie już paru szkoleniowców posadę straciło, między innymi Radosław Sobolewski w Odrze, Dariusz Banasik w Tychach, Wojciech Łobodziński w Arce, Janusz Niedźwiedź w Ruchu, Kazimierz Moskal w Wiśle. Przykłady Sobolewskiego i Banasika pokazują, że sama zmiana trenera nie wystarczy, bo opisane wyżej „zerowe” serie ich drużyn zdarzyły się już po ich odejściu. Czy zatem Jakub Dziółka może spać spokojnie i planowo przygotowywać drużynę nie tylko do dwóch kolejnych wyjazdów (Znicz i Wisła Kraków), ale i do rozwalenia tej pancernej szyby w spotkaniu z Arką u siebie?

Wojciech Filipiak