Bezsilność

Chrzan to nieodłączny element wielkanocnej święconki. Symbolizuje siłę witalną, krzepę. Nie wiem, czy w Tychach mają jeszcze siłę, żeby walczyć. Cóż – do przegrywania, tracenia punktów, nie da się przyzwyczaić. Nie ma takiej możliwości, żeby każda kolejna porażka bolała Tyszan coraz mniej. Według mnie jest wręcz przeciwnie - porażka dobija, osłabia morale, powoduje, że zespół, który jest na dnie, zaczyna to dno drążyć. I nie dadzą nic kolejne zmiany trenerów. Nie da nic zwolnienie Skowronka, Piszczka czy Pomsa (który JESZCZE zwolniony nie został). GKS Tychy to drużyna, która jest w gruzach, w której popękały fundamenty. Skoro zespół po raz ostatni wygrał w szóstej kolejce, czyli 21 sierpnia, z Puszczą Niepołomice (2:1), to wina nie leży w trenerach. Leży gdzieś głębiej – zapewne w psychice piłkarzy. Gdy po tak kolosalnej, druzgocącej serii kolejnych niepowodzeń wychodzi się na boisko, to nie myśli się o wygranej, raczej o uniknięciu kolejnej kompromitacji. Myśli się o tym, co będzie się działo, jeśli znów nadejdzie porażka. Jeśli w ostatnich miesiącach przeżyło się dramatyczne przegrane 0:4 ze Stalą Mielec, 1:6 z Miedzią Legnica, 2:4 ze Śląskiem Wrocław, myśli się tylko o tym, żeby nie popełnić błędu. A jeśli piłkarz skupia się na najprostszych sprawach, zagraniach, które powinny być wykonywane automatycznie, to popełnia jeszcze więcej błędów. 

To zamknięte tworzykoło, z którego niezwykle trudno wyjść po 21 meczach bez zwycięstwa.